نوع مقاله : مقاله پژوهشی
عنوان مقاله English
نویسندگان English
مدیریت ذینفعان یکی از جنبههای حیاتی در موفقیت پروژههای زیرساختی و دولتی بزرگ، بهویژه در صنایع حساس مانند نفت و گاز است. اگرچه مطالعات بسیاری بر شناسایی و ارزیابی مدلهای تحلیل ذینفعان متمرکز شدهاند، اما پژوهشهای مربوط به پیادهسازی عملی این فرآیند، بهویژه در صنعت نفت و گاز، همچنان محدود است و در میان مباحث تئوری، فقدان پیاده سازی های عملی این موضوع همچنان به چشم می خورد. در این پژوهش ابتدا با هدف شناسایی محدودیت های ماتریس قدرت و علاقه، فرآیند تحلیل ذینفعان در یک پروژه واقعی، پروژه ساخت پایانه ذخیره فرآوردههای نفتی در منطقه ویژه کشتیرانی بندر امام خمینی انجام شد. در مرحله نخست، با استفاده از روش مصاحبه، تمامی ذینفعان پروژه شناسایی شدند. سپس، بر اساس دو معیار قدرت و علاقه، فرایند امتیازدهی توسط خبرگان صورت گرفت و دادههای ورودی برای تدوین ماتریس قدرت و علاقه گردآوری شدند. در نهایت، با ترسیم این ماتریس و تعیین موقعیت هر یک از ذینفعان، آنها طبقهبندی شده و راهکارهای مدیریتی مناسب برای هر گروه تبیین شد. نتایج نشان داد ماتریس قدرت و علاقه دارای محدودیت هایی در طبقه بندی دقیق ذی نفعان است که منجر به توسعه این مدل و ارائه یک ماتریس ۹ ناحیه ای جدید برای طبقه بندی ذی نفعان شد. مدل ارائه شده بعنوان سنگ بنایی برای مطالعات آینده، با نگاه دقیق تر و سخت گیرانه تری به تحلیل ذی نفعان نگاه می کند و می تواند تسهیل گر استراتژی های تعاملی در ارتباط با ذی نفعان پروژه های این صنعت باشد.
کلیدواژهها English